Nereye gidiyorsun?
Bayan,
Sensin, değil mi?
Neler oluyor?
- Burada olduğunu biliyorum! - Adımı bile bilmiyorsun!
Hayır, sesini tanıyorum. Bir şey daha söyle de seni öldüreyim!
Arkadaşın da aynı şeyi söylemişti.
Kaçmasına izin vermeyin!
Kaçmalarına izin vermeyin, aptallar!
Lanet herifler! Durdurun şunları!
Geri dönün!
Buraya gelin!
Tamam. Hepsi bu!
Size yemek yok bayan!
Yemeksiz geçirdiğimiz her gün...
...adamlarınızdan biri ölecek!
Bundan böyle kuralları biz koyacağız!
Iskaladın!
Neler oluyor?
Neredesin?
Git ve yiyecekleri al.
Birinin öldürüldüğünü söylediler.
Ben öldürdüm.
Hayır, savaş çıkacak.
İntikam alacaklar. Kapılar barikat kurmalıyız.
- Her şeyi kullanmalıyız. - Her neyse. Yiyeceği ben alırım.
Lanet olsun! Barikat kurun.
Bence, liderlerini öldüreni bulalım ve...
...anlaşma için onu teklif edelim. - Şimdi olmaz.
- Neler olacağını bilmiyoruz. - Yemekleri var.
Gelecekler.
- Savaşacağız. - Biz başlattık.
Evet. Kimin öldürdüğünü bulalım...
...savaş başlamadan verelim.
Bakın, bakın.
Bize yemek vermiyorlarsa,
.. gidip kendimiz alalım. - Evet.
- Onaylıyorum. - Yapalım.
- Gidelim. - Pekala, bence haklı.
Katılanlar ellerini kaldırsın.
- Durun. - Ne?
Bu şimdiye kadar önerdiğim en saçma şeydi.
Pekala, dövüşmek istemeyenler...
...kenara çekilsin, bu tarafta olanları anlarız.
Bizimle gelmek isteyenler bu tarafa gelsin. Plan yapalım.
Buraya.
Pekala, kaç kişiyiz?
On iki.
- On iki kişi görüyorum. - Ne?
- Bir şey duydum. - Burada biri var.
- Kim o? - Birini duydum.
Birini duydum...
Burada sandalye var. Bunu kullanabiliriz...
Gidelim, çabuk. Önünüzdekini tutun.
Bir arada kalın.
Önden gideceğim.
Dikkat!
Geri gelmeyin! Geri dönemeyiz!
Haydi.
- Bu nedir? - Duman.
Haydi, acele edin!
Sorun yok!
Orada kal. Orda dur. Seni gelip alacağım.
Doktor.
- Buradayım. Ona tutun. - Bizi vuracaklar.
Muhafız! Muhafız!
Neler olduğunu göremiyor musunuz?
Muhafızlar!
Özgürüz!
Haydi.
- İçeri gelin. - Burası bir barınak mı?
Lütfen birlikte kalın. Birinin daha kaybolmasını istemiyorum.
Basamak var. Yemek getireceğim.
- Seninle geliyorum. - Tek başıma yapsam daha iyi.
Burada kal ve diğerlerine yardımcı ol.
Dışarı çıkın!
Burası dolu.
Dışarıda başka gruplar var. Buradan çıkmayın.
Becerebileceğini biliyorum.
Ama yemeği tek başına taşıyabilecek misin?
Hiçbir şey yok mu? Su?
Şişe arıyorum.
- Sanırım elektrik de yok. - Hayır.
Hala görebilen kimse yok mu?
Neler oluyor?
Seni özledim. Seni çok özledim.
Burası bir süpermarket.
- İçeri gireceğim. - Tamam.
Dikkat et.
Burada kalacağım, yerimi biliyorum.
Burada bir şey yok kancık. Dokunma bana.
Ver onu bana. Ver. O benim.
Sende ne var?
Nedir o? Ne yiyorsun? Et gibi kokuyor!
Burada yemek var!
İmdat!
Benim, haydi!
Haydi, haydi!
Tamam, geçti.
İyi misin?
Durmalıyım.
Merdivenler var.
Tamam. Güvendesin. Geçti.
- Teşekkür ederim. - İyisin.
Geri dönüp yerlerini unutmadan o kıyafetleri almalıyım.
Dur, bir şeyler ye.
Ona inanmak...
...yapmamız gereken bu...
...yoksa başımıza gelecek bunlardır...
Buraya.
Buradayım!
Burada!
İşte. Bir mont buldum.
Bu korkunç.
- Kim yapar ki bunu? - Kör olan biri.
Sonra delirmiş.
Göremediği için kimsenin görmesini istememiş.
Sanmıyorum, küçük adam.
Kör bir adamın bunu boyaması imkansız gibi.
- Evet, mümkün. - Muhtemelen rahip yaptığı şeyi görmüştür.
İnanç krizi geçirmiştir.
Cidden. Bütün bu insanlar ne şekilde gördüğünü...
...bilmek isterdi.
Bu yüzden ne yapacağımıza sen karar vermelisin.
Pekala, bence bu gece burada kalmalıyız..
uyumaya çalışalım...
...sonra yarın belki bizim evimize gideriz...
...diye düşündüm. Buraya oldukça yakın.
Ve büyük. Bu sayede hepimize yetecek kadar yerimiz olur.
Nereye gidiyorsun?
Hayır, köpeği takip etme. Yanlış yere yönlendirebilir.
Şu anda onlara bile güvenemezsin.
Yirmi yedi yaşında, 1.80 boyunda, saçı siyah.
Gözleri kahverengi. Ne şekilde göründüğünü bilmek istemiyorum.
Ama birbirimizi ne şekilde tanıyacağız?
Adını bilmeden de seni tanıyabilirim...
ve bu gerçek kimliğimizdir, değil mi?
Yemek ararken..
grubumuzdaki bir adamla konuştuk.
Yiyecek ve barınak arıyordu.
Her gece farklı bir yerde uyuyordu.
Evinin nerede olduğunu sormuştum.
Artık hatırlamadığını söyledi.
- Kaybolmuştur. - Bir çoğumuz gibi.
İşte geldik.
Burası. Gelin.
İnanamıyorum.
Dikkatli olun.
Kapının kilitli olması burada kimse olmadığı anlamına gelmiyor.
Merhaba?
- Merhaba! - Kimse var mı?
Belki ayakkabılarımızı çıkarsak iyi olur?
İyi fikir. Kapının yanına çıkarabilirsiniz.
Evi pisletmek istemeyiz.
- Biliyorum. - Kıyafetlerinizi de çıkarın.
Yukarda tonla temiz kıyafet var.
Benimle mi konuşuyorsun?
Hayır, herkesle. Kıyafetlerimiz ayakkabılarımız kadar pis.
- Hep beraber miyiz? - Haydi, görebilen tek kişi o.
Hava karanlık oldu, iyi hissedebilirsiniz.
Pekala, ısrar ediyorsan...
Eminim bu ihtiyar adamdan daha heyecan verici vücutlar görmüşsündür.
Evinizde hissetmenizi istiyorum, çünkü artık burası sizin de eviniz.
İkinize de teşekkürler.
Bize evinizi teklif etmeniz çok hoş.
- Bizim için zevktir. - Bıktığınızda evden atabilirsiniz.
Çok zahmet olduğumuzda...
...ya da fil gibi gezdiğimde söyleyin yeter. - Fil değilsin.
- Erkek de değilim. - Kesinlikle erkeksin.
Bunu uzun zamandır hissetmemiştim.
- Korkunç görünüyor olmalıyım. - Hayır, sadece biraz pisiz...
...ama korkunç değiliz.
- Ya ben? - Harika görünüyorsun.
- Beni hiç görmediniz bile. - Rüyalarımda görüyorum.
- Kabus diyebilirsin. - Seni iyi tanıyorum.
Körlerin çirkinlerden iğrenmemesinin sebebi bu olsa gerek.
- Ciddi olamazsın. - Değilim, sanırım eskiden daha güzeldim.
Önceden hepimiz daha güzeldik.
Üşüyen var mı?
Ben çok eğleniyorum.
Merhaba.
Benim.
- Sıcak su getirdim. - Teşekkürler.
Döküyorum, tamam mı?
- İyi mi? - Evet.
Umarım çocuğun ailesini bulabiliriz.
- Sen ne umuyorsun? - İhtiyar bir adamın dileyebileceğinden...
...daha fazlası değil. - Anlat. Bilmek istiyorum.
Anlamazdın.
- Neden bu tonda konuşuyorsun? - Hangi tonda?
Böyle.
Sadece birlikte yaşamaya devam etmeyi umuyorum...
...olduğumuz gibi. Bunun gibi.
- Kör mü? - Benim için...
...hiçbir şey daha iyi olmadı.
- Sadece birlikte yaşamak istiyorum. - Benimle mi yoksa herkesle mi?
Söylettirme.
- Bilmek istiyorum. - Yalnız mıyız?
Dinleyen var mı?
Güzel, güzel.
Seninle yaşamak istiyorum.
Noeli hatırlıyorum.
Soğuktu, ama umurumda değildi.
Pekala, masanın son tarafında sebzeler ve havuç var.
Ortada zeytin ve kraker var.
Ve sağ tarafta da ançüez var.
Özel şişe falan gibi bir şey mi?
Su gibisi yok.
Kadeh kaldırmak istiyorum.
- Ailemize. - İnsanoğluna.
- Ve köpeğe! - Köpeğe!
- Köpeğe. - Şerefe!
Dünyadaki her şeyden daha iyi.
Seni görüyorum.
Sana böyle dokunduğumda...
...yüzünü görüyorum.
Çok güzelsin. Unutmamam gereken tek şey bu.
- Bu çalışıyor mu? - Göreceğiz.
Bir tane daha çek. Suratımı çekebilirsin.
İsteyen olursa kahve var.
Ben çay istiyorum.
Ben de.
- Çalışmam gerekiyor... - Tatlım...
Bence toparlanıp yapmamız gerekenleri konuşmalıyız.
Yemeğimiz azaldı ve güvenlik de önemli.
Sana koyuyorum.
Sıcaktır.
Seni görüyorum.
Seni görebiliyorum. Aman Tanrım.
Görüyorum...
- Ne? - Seni görüyorum!
- Ne diyorsun? - Seni görebiliyorum!
- Ne? - Evet!
- Ne? - Çok güzelsin!
- Ne? - Tanrım!
Ne demek, görebiliyorsun?
Görebiliyorum! Gözlerim geri geldi.
- Ne oldu? - Buraya gel.
Seni görüyorum!
Doğru mu söylüyorsun?
- Görebiliyor musun? - Evet!
- Merhaba! - Şaka yapıyorsun!
Gözlerin görüyor.
- Görebiliyor! - İnanamıyorum...
Şaka yaptığını sanmıştım.
Aman Tanrım!
- Muhteşem! - Biliyorum.
- Biliyorum, inanamıyorum.! - İmkansız!
Sizi çok seviyorum. Hepiniz çok güzelsiniz!
O anda, her şey normale dönüyordu.
Evvela o kör olmuştu, belki de hepimiz sırayla görmeye başlayacaktık.
Yani kutlama sadece onun için değildi.
Sonraki günlerde ve haftalarda, sabırlarına hakim olamadan uyudular.
Tekrar görebileceklerdi.
Bu sefer, gerçekten göreceklerdi.
Ama bu körlükte pes etmeyen tek kişi ne olacaktı?
Kim, kör olunca tutkuların yok olacağını düşünmemişti?
Ve bu kadın, o kadar yükü sırtında taşıdıktan sonra...
...şimdi özgür olunca neden susuyordu?
Şehirden gelen sesleri hayal edebiliyordu. "Görebiliyorum!"
"Kör oluyorum" diye düşündü.
Çeviri: drychnant